Hieronder tref je een algemene beschrijving. Klik op de voorstelling voor specifieke informatie.

Voor zijn eerste solo-expositie presenteert de kunstenaar/filmmaker/componist Gabriel Shalom, die in Berlijn woont en werkt, een videomuzieksuite in vijf bewegingen (movements). Videomuziek is een term die Shalom zelf bedacht heeft voor werk waarin hij op geheel eigen wijze componeert met beeld én geluid. Shalom’s werk is half avant-gardistische elektronische muziek, half hyperkubistische visuele esthetiek. Beïnvloed door de Musique Concrète versnijdt Shalom ritmes en melodieën uit onbewerkt videomateriaal, waarbij hij bewust gebruikmaakt van een bescheiden aantal effecten. Shalom hanteert een breed palet aan elektroakoestische geluiden die hij manipuleert tot uiteenlopende composities.

Voor The Tosso Variations registreerde Shalom vijf vrije improvisaties van de Japanse muzikant Shingo Inao. Inao speelt op zijn zelfontworpen Tosso, een zessnarig sensorinstrument dat in de verte doet denken aan een cello. Inao weet het instrument zowel warm en gevoelig te bespelen als het te laten grommen en gillen. Shalom heeft van het gefilmde materiaal op zijn beurt nieuwe composities gemaakt die hij movements noemt.

De vijf movements van Shalom worden in deze expositie getoond als een multi-kanaals video-installatie. De verspreiding van beeld en geluid door de gehele expositieruimte versterkt bij de bezoeker het besef van aanwezig zijn in de ruimte waar het bronmateriaal is opgenomen.

Shalom’s suite combineert invloeden van jazz, trip-hop, glitch, vrije improvisatie en kamermuziek. Doordat hij de muziek op verschillende manieren interpreteert, onder andere door gedetailleerde grafische notaties van Inao’s improvisaties te bestuderen, is Shalom’s werkwijze zowel analytisch als spontaan.

Timeless
Op de openingsavond van The Tosso Variations, vindt tevens de première plaats van Timeless, een video essay / design fictie. Dit essay is geproduceerd door KS12, een creatieve studio, opgericht door Shalom en Patrizia Kommerell. In opdracht van MU en opgenomen tijdens STRP Festival 2011 en het Playful Post Digital Culture symposium in het Klokgebouw, focust dit beeldend essay op vragen over identiteit en ervaring, tijd en plaats in een post digitaal tijdperk.

genre: expo